|
ΠΟΙΝΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ |
|
|
|
Με αφορμή τους βανδαλισμούς και τις εκδηλώσεις βίας που σημειώνονται καθημερινά στα σχολεία της χώρας προβληματίστηκα σχετικά με το φαινόμενο της παραβατικότητας στα σχολεία και τη στάση των καθηγητών απέναντι στο ζήτημα. Όπως όλοι γνωρίζουμε το σχολείο είναι μία μικρή κοινωνία και οι μαθητές οι μικροί πολίτες που σε μικρό χρονικό διάστημα θα είναι οι αυριανοί πολίτες, υπεύθυνοι για το μέλλον της χώρας. Οι ίδιοι βλέποντας την κοινωνία να καταρρέει και μη έχοντας την κατάλληλη καθοδήγηση και τα σωστά πρότυπα από το σχολείο και το οικείο περιβάλλον ξεσπούν σε αντιδράσεις. Όπως καταλαβαίνουμε, μεγάλο μερίδιο ευθύνης για αυτές τις εκδηλώσεις βίας φέρει η κοινωνία, η οικογένεια και το σχολείο. Βέβαια σε πολλές περιπτώσεις, ενώ το σχολείο προσπαθεί να προσφέρει αστείρευτα την κατάλληλη διαπαιδαγώγηση, κάποια άτομα την απωθούν, μη θέλοντας να τη δεχτούν. Έτσι, καταλήγουμε στις εντάσεις και στις «βαρβαρότητες» στο χώρο του σχολείου . Αυτά τα άτομα δυστυχώς δεν είναι έτοιμα να ενταχθούν στο κοινωνικό σύνολο και να ζήσουν αρμονικά. Παρ’όλα αυτά, λόγω του νεαρού της ηλικίας τους και καθώς είναι ανήλικοι , υπάρχει περιθώριο σωφρονισμού. Γι’αυτό το λόγο πρέπει κατηγορηματικά να αποφεύγεται ο προπηλακισμός και εφιστώ την προσοχή σε αυτό καθώς είναι ένα φαινόμενο που κακώς παρατηρείται συχνά. Επίσης θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε τον προπηλακισμό ως άσκηση βίας από τον καθηγητή προς το μαθητή. Φυσικά ο παραβάτης θα πρέπει να τιμωρείται , ώστε να υπάρχει παραδειγματισμός για τους υπόλοιπους μαθητές. Έτσι, σίγουρα, θα μειωθούν οι εκδηλώσεις βίας και παραβατικότητας στο σχολείο. Ωστόσο, οι ποινές που αποδίδονται θα πρέπει να είναι δίκαιες και να ακολουθούνται κάποια στάδια πριν δοθούν. Καταρχάς το άτομο , ύστερα από δημοκρατικό διάλογο, θα πρέπει να κατανοήσει την πράξη που έκανε και να καταλάβει το λόγο που του αποδίδεται η ποινή. Με αυτό τον τρόπο ο μαθητής θα σωφρονιστεί , ίσως δε διαπράξει τα ίδια παραπτώματα και θα υπάρξει παραδειγματισμός για τους υπόλοιπους νέους που είναι έτοιμοι να βγάλουν από μέσα τους την οργή που έχουν, προκαλώντας βανδαλισμούς και ακραία φαινόμενα βίας στο σχολείο. Πολλές φορές βέβαια, είναι αναγκαίο να γίνεται μία συζήτηση με το γονέα, ώστε να εντοπιστούν τα βαθύτερα αίτια αυτής της παραβατικής συμπεριφοράς. Πριν από αυτά τα στάδια, δε θα πρέπει να καταφεύγουν οι καθηγητές σε ακραίες μορφές ποινών, όπως η ολική αποβολή από το σχολείο, διότι έτσι τα αποτελέσματα μπορεί να είναι αντίθετα από τα αναμενόμενα, δηλαδή ο μαθητής να μη σωφρονιστεί αλλά το γεγονός αυτό να προκαλέσει την εκδήλωση άλλων παραβατικών συμπεριφορών. Όπως προανέφερα , ο παραβάτης θα πρέπει να τιμωρείται, ώστε να υπάρχει παραδειγματισμός , όμως δε θα πρέπει να καταφεύγουμε σε αντιδημοκρατικές συμπεριφορές . δε θα πρέπει ο μαθητής να περιθωριοποιείται ούτε να παρουσιάζεται ως μειονότητα. Τέλος από όλα αυτά συμπεραίνουμε πως υπαίτιοι αυτής της παραβατικής συμπεριφοράς πολλές φορές δεν είναι μόνο οι ίδιοι οι παραβάτες αλλά η κοινωνία, ο τρόπος συμπεριφοράς από την πλευρά των καθηγητών και η λάθος διαπαιδαγώγηση από την οικογένεια. Γεωργία Δημητρακοπούλου Β1 Γυμνασίου Λουτρακίου
|
